Vanmorgen in de wachtkamer bij de kaakchirurg, gingen mijn gedachten naar  de “snelle tijd”. De aanleiding hiervoor was de ov jaarkaart. Alhoewel ik meestal met mijn autootje reis, ga ik soms ook met de sneltram. Het was even uitzoeken hoe het werkt. Kaart kopen, geld erop zetten  ( hoe doe je zoiets?) en de kaart gebruiken bij de tram. In de wachtkamer realiseerde ik me, dat het voor oudere mensen toch wel ingewikkeld kan zijn tegenwoordig. Mijn eigen moeder is bijna 80 jaar, en aardig bij de tijd. Mensen van deze generatie krijgen/hebben meer moeite met al die veranderingen. Voor veel zaken heb je een pincode nodig, die je moet onthouden. Voor informatie wordt tegenwoordig steeds vaker naar een of andere site verwezen, postagentschappen verdwijnen, mensen moeten steeds meer pinnen. Het verkeer wordt steeds drukker, het valt niet mee om tijdens drukke tijden te moeten autorijden. Dan parkeren. Het kan vaak niet meer met contant geld. De automaat komt met een bepaald programmaatje, waarin je moet aangeven wat voor soort parkeerder je bent, kenteken invoeren ,  de benodige parkeertijd invoeren,  betaalmethode kiezen ( met pas) en dan verder met het pinapparaat. Rotondes zijn massaal veranderd met een verhoging voor verschillende rijrichtingen.  Een nieuw mobieltje kiezen is niet gemakkelijk met zoveel mogelijkheden, afstandsbedieningen worden steeds ingewikkelder.   Ook is er steeds meer tekst in het Engels. Uitverkoop is er niet meer, wel plundra en sale. En tijdens de break komen de commercials.  Mijn moeder vertelde mij dat er vroeger geen plakband was, plastic en aluminiumfolie. Zelf weet ik nog goed dat het heel bijzonder was als je een tv had ( toen nog zwart-wit met alleen op woensdagmiddag en zaterdagavond kinderprogramma’s); een telefoon en een auto. Voor de generatie van mijn moeder  is er heel veel veranderd, en het gaat nog steeds hard. Dan kan je je wel voorstellen dat de ouderen onder ons het soms niet meer bij kunnen benen en huiverig tegenover de veranderingen komen te staan. Dingen eigen maken gaat stukken moeilijker, en dan heb ik het nog eens niet over de mensen die cognitief achteruit gaan door bijvoorbeeld Alzheimer.  Soms is het goed om eens stil te staan bij problemen die een gedeelte van onze patiënten ervaren, misschien dat we dan meer begrip en compassie met hen hebben. Hoe zal het ons vergaan als we die leeftijd hebben?

2011 was geen gemakkelijk jaar. Maar toch was het wel een goed jaar. Een jaar waarin ik veel steun kreeg van mijn gezin, mijn moeder en zusjes, onze vrienden , koorleden van Dutch Pride en van mijn collegae. Ik heb heel veel goeds ontvangen en veel geleerd ( en afgeleerd). Daarom kijk ik met veel warmte terug op 2011. Er was ook verdriet.  Een lieve vriendin kreeg darmkanker, en binnen een paar maanden moesten we afscheid nemen van haar. Ze wordt erg gemist. Naast het overlijden stonden 2 geboortes van nieuwe Bouwmeestertjes, mijn schoonmoeder is alweer overgrootmoeder geworden en er is  nog een Bouwmeestertje onderweg. Onze Peter heeft een appartement gekocht in Vathorst. Ze gaan pas bouwen als 70% verkocht is, en dat duurde langer dan verwacht. Maar van de week kwam het bericht dat met de bouw gestart gaat worden.

Op de praktijk is ook het een en ander veranderd. Er zijn mensen vertrokken, maar er zijn ook verscheiden collegae bijgekomen.  We hebben nu een tweede fysiotherapeute en een tweede psychotherapeute, een nieuwe dieëtiste, een consultatiebureauarts, een spv-er en een nieuwe maatschappelijk werkster.  En 3 nieuwe mensen heten Annemieke!!  Ook hebben we ieder jaar een nieuwe AIOS. Kortom we zijn flink uitgebreid. Ook inhoudelijk is er veel veranderd. We hebben een ploeg medisch studenten, die op vaste tijden onze assistentes bijstaan aan de balie en de telefoon. Ik heb de assistentes opgeleid, en ze hebben er nu andere werkzaamheden bij. Een assistente draait 2 middagen per week een CVRM spreekuur, en doet ECG’s en EAI. Een andere assistente doet nu in een apart spreekuur de spirometrieën en de EAI. Daardoor sta ik er op die gebieden niet meer alleen voor en heb meer tijd voor andere dingen. Zo zijn we een verbeterproject DM gestart, in verband met onze accreditatie. Het is nooit saai op onze praktijk!!

Ik wens iedereen hele goede feestdagen, en voor 2012 veel liefde, vriendschap, geluk, voorspoed en een blakende gezondheid.

Hebben jullie dat ook, dat alles bij  vlagen voorkomt? Het lijken wel kleine epidimietjes. Zo heb ik twee weken lang verscheidene patiënten in mijn  spreekkamer gehad, die een systolische tensie hadden van > 200 mm HG . Verder constateerde ik in korte tijd bij meerdere patiënten diabetes. Dan had ik een korte tijd weer meerdere patiënten waar ik claudicatio intermittens constateerde, of ineens meerdere patiënten die ingesteld moeten worden op insuline. De laatste tijd heb ik nogal wat patiënten met een te hoge nuchtere glucose en een te laag glycohb. Als voorbeeld geef ik de waardes van een 75 jarige type 2 diabeet, met een nuchtere glucose van 8 en een glycohb van 42. Ik vroeg hem of hij wist of hij nachtelijke hypo’s had.  Veel diabeten zijn zich niet bewust van nachtelijke hypo’s, omdat ze in de slaap voorkomen. In Protocollaire Diabeteszorg wordt vermeld dat ” nachtelijke hypo’s verschijnselen kunnen geven zoals: nachtmerries, transpireren, nat beddengoed, hoofdpijn bij het opstaan, nuchter verhoogde- of nog te lage bloedglucosewaardes ” ( editie 2009/2010, blz 61). De bloedsuiker moet dan ook gemeten worden, om te constateren of deze verschijnselen inderdaad van een nachtelijke hypo afkomstig zijn!  De reden dat de nuchtere glucose verhoogd bij een nachtelijke hypo, is de gluconeogenese. Er wordt dan door de lever, als reactie op de hypo, onder invloed van Cortisol uit de bijnierschors, glucose gevormd uit de eiwitten en vetten. Als het dan doorschiet, heb je een te hoge nuchtere glucose.  Gezien de discrepantie tussen het glycohb en de nuchtere glucose moet je iets aan de medicatie veranderen. In plaats van meer medicatie toevoegen, moet de medicatie verlaagd worden, zodat nachtelijke hypo’s voorkomen worden. En daarna ben ik heel benieuwd naar de waardes over 3 maanden………………..

De laatste jaren moest er nogal bezuinigd worden in huisartsenland. De laatst aangekondigde bezuiniging was de druppel die de emmer deed overlopen. Deze week ontving ik 2 e-mails en ik wil ze met jullie delen.

De onderstaande mail heb ik doorgestuurd aan iedereen die in mijn adressenboek staat.

Dag allemaal,

Deze mail kreeg ik van een collega.

Het gaat niet alleen de mensen in “gezondheidsland”aan, maar IEDEREEN IN NEDERLAND !!!!!!!!!!!!!!

ZORG DAT WE EEN GOEDE GEZONDHEIDSZORG BLIJVEN HOUDEN, teken de petitie a.u.b en stuur hem door aan iedereen die je kent.

alvast bedankt.

hartelijke groet van Dine-Marie

Beste allemaal,

Dit kabinet wil 132 miljoen bezuinigen op de huisartsenzorg, 20.000 per praktijk. Dat kan alleen maar ten koste van de kwaliteit! Om die omzetdaling goed te maken moeten er 2.000 extra consulten per jaar gedaan worden, dat zijn bij 200 werkdagen 8 extra consulten per dag. Dat betekent minder tijd per consult en dat kan niet. Dat betekent dat er op een andere manier bespaard moet worden: minder assistenten, minder snel behandeling van het ziekenhuis overnemen, geen extra tijd nemen bij wat ingewikkelder problemen, geen overleg meer etc. Hoe dan ook: kwaliteitsverlies.

De huisarts levert goede en goedkope zorg, laten we daarin investeren in plaats van bezuinigen !

Op http://petities.nl/petitie/niet-korten-op-de-huisarts staat de petitie tegen deze bezuiniging, ik hoop dat jullie die willen tekenen.

Met vriendelijke groet,

Christine

NB Stuur de mail met deze link zo veel mogelijk door !

De tweede mail was de nieuwsbrief van Raedelijn, bekend in de regio Utrecht. Daarin stond het volgende bericht:

13 september 2011

Tegen de aangekondigde kortingen op de huisartsenzorg vindt op donderdag 6 oktober een landelijke manifestatie plaats. Voor huisartsen, praktijkondersteuners, doktersassistenten en huisartsen in opleiding. Het motto is ‘Korten maakt méér kapot…’. In de RAI Amsterdam.

Pal voor de huisartsenzorg

Deze manifestatie brengt de kernwaarden van de huisartsenzorg onder de aandacht. Praktijkondersteuners, doktersassistenten, huisartsen in opleiding en natuurlijk huisartsen laten hun stem horen, als reactie op de 132 miljoen aan bezuinigingen die minister Schippers aankondigde.

Duidelijke punten

Tijdens de manifestatie wordt duidelijk dat:

• bezuinigen op de huisartsenzorg een averechts effect hebben
• bezuinigingen de beschikbaarheid van basale zorg direct in de buurt van de patiënt aantasten
• patiënten hierdoor hun zorg vaker in het ziekenhuis moeten halen
• dit weer leidt tot een stijging van de totale zorgkosten en uiteindelijk tot een stijging van de premie.

Deelnemen en meer informatie

Wilt u deelnemen aan deze manifestatie, meld u dan aan via kortenmaaktmeerkapot.nl. Deelnemers moeten zich persoonlijk aanmelden. Geef dit adres daarom ook door aan uw collega’s. Voor meer informatie kunt u het volledige programma in de uitnodiging lezen. Landelijk is er uitgebreid gereageerd op deze bezuinigingen.

De manifestatie is een initiatief van de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV), in nauwe samenwerking met de Landelijke Organisatie Van Aspirant Huisartsen (LOVAH), het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG), de Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen (VPHuisartsen), Vereniging Huisartsenposten Nederland (VHN), de Landelijke Vereniging Georganiseerde eerste lijn (LVG) en de Nederlandse Vereniging van Doktersassistenten (NVDA). De manifestatie wordt gesteund door de Landelijke Huisartsen Opleiders Vereniging (LHOV), de Nederlandse Vereniging van Praktijkondersteuners (NVvPO) en de V&VN Praktijkverpleegkundigen en praktijkondersteuners.

Dus: als we onze goede gezondheidszorg in de eerste lijn willen behouden: MOETEN WE IN ACTIE KOMEN……………….

Vanuit de praktijk kregen we een cursus hartcoherentie.  Een week van tevoren kregen we allemaal een nulmeting. Ik kreeg een sensor aan mijn oor, en moest 5 minuten rustig blijven zitten, en niet praten. Door middel van biofeedback, werd mijn stressniveau van de laatste tijd gemeten  en opgeslagen in de laptop van de onderzoeker, Marijke Gast.  Ik moest stresstesten invullen als voorbereiding. Die testen, en daarna de uitslagen,  werden naar mijn persoonlijk e-mailadres toegestuurd, de testen waren strikt privé, en werden niet doorgegeven aan de werkgevers. Ook de nulmeting was volstrekt privé.

Er volgde een cursusmiddag, waarin alles werd uitgelegd. We kregen, per mail, een werkboek. Iedere week ontvangt iedere deelnemer huiswerk. Dat sturen we na afloop van de week op naar de coach. Je krijgt dan commentaar en adviezen. Je moet thuis bepaalde oefeningen doen, onder andere op het gebied van ademhaling. Je houdt een stresslijst bij van de hele week. Iedere dag krijgt een “stresscijfer”. Op een schaal van 0-10, waarbij 0  geen stress is en 10 erg veel stress. Aan het einde van de week tel je de cijfers op en deelt ze door 7. Ook houden we een succesdagboek bij van iedere week. Wat ging er goed? Wat kan beter? Hoe ga je dat bereiken? Een emotie landschap is ook deel van het huiswerk. We zijn nu bijna 3 weken bezig en ik merk al positieve dingen. Zo slaap ik beter, de laatste oefening doe ik als ik in bed lig. Ik merk dat ik rustiger eet, en dat bepaalde lichamelijke klachten bijna verdwenen zijn. De eerste 2 weken leverde ook stressgevoelens op. Je word je bewust van bepaalde gevoelens en emoties,  waar je eerder geen aandacht aan schonk. Dat is soms allesbehalve prettig. Maar dat schijnt erbij te horen. Ik ben benieuwd naar de meting aan het einde van de cursus…………

http://www.happynews.nl/2009/07/14/hartcoherentie-voor-een-gezond-leven/

HeartMath is een praktische -  en wetenschappelijke methode voor zelfregulering om stress te verminderen. Met behulp van geavanceerde software en computergestuurde sensoren kun je het effect zien van stress of ontspanning op het lijf. Het is een evidence based methode.  Zoals iedereen ongetwijfeld weet vermindert stress het weerstandsvermogen. Chronische stress draagt  onder andere bij aan het ontstaan van hartziekten, hoge bloeddruk, beroertes, depressies en slaapstoornissen. Stress is niet te voorkómen, iedereen heeft ermee te maken. Het gaat niet om het vóórkomen van stress, maar om de manier hoe je ermee omgaat. Hartcoherentie met de hulp van de Heartmath methode zorgt ervoor dat de stress vermindert; prestatievermogen verbetert; het bewustzijn en  het leeropnamevermogen vergroot worden. Neurologen en cardiologen hebben na jarenlang onderzoek een programma ontwikkeld, dat een computerprogramma opleverde, dat het gevolg van stress op het hartritme meetbaar en zichtbaar maakt. Er wordt een 5 minuten durende nulmeting uitgevoerd, die het opgebouwde stressniveau van de laatste periode in percentages weergeeft. Er zijn 3 kleuren; rood, blauw en groen. Rood is het hoogste stressniveau, groen betekent geen stress. Er zijn technieken ontwikkeld waarmee iemand het stressniveau omlaag kan brengen. Het kan gecontroleerd worden met een apparaatje dat de Emwave heet. Als dat gebruikt wordt tijdens de oefeningen, kan aan het eind van de oefening bekeken worden hoe hoog het stressniveau geweest is. Doordat het stressniveau daalt, verbetert de gezondheid en het concentratie-vermogen. De focus op de hartstreek in combinatie met hartademhaling  beïnvloeden de coherentie van het hart. Er is sprake van coherentie als er sprake is van een regelmatige variatie van het ritme. De zogenaamde hartritmevariabiliteit. Dan zie je mooie gelijkmatige curves. Als er geen hartcoherentie is, maar chaos in het autonome zenuwstelsel ,zie je een zeer onregelmatige curve. 

 Wil je meer hierover lezen, ga dan naar:www.heartmathbenelux.com Voor meer achtergrondinformatie en onderzoeksgegevenswww.heartmath.org   Voor wetenschappelijke achtergronden achter de HeartMath .    Met dank aan Marijke Gast  Senior Coach en Trainer   www.gastcoaching.nl 

Reinold Siccama was onze laatste AIOS, per 1 maart komt er weer een nieuwe. Reinold is een sympatieke arts, die goed in ons team paste. Het is prettig samenwerken met hem, en ook de patiënten liepen met hem weg.  Nadat hij weg was vertelden patiënten vaak dat ze het jammer vonden dat hij er niet meer was. En nu kreeg hij zijn huisartsenbul in Utrecht. We gingen er allemaal naar toe, de praktijk ging ’s middags zelfs dicht.

De uitreiking was in het Academiegebouw, aan het Domplein. Het is het hoofdgebouw van de Universiteit Utrecht, en het is prachtig. Het was vroeger een bijgebouw van de Dom, en huidige aula was toen de kapittelzaal. Er hangen prachtige wandkleden, en het heeft hele mooie glas-in-lood ramen. Het ademt geschiedenis uit al zijn poriën. Er waren 6 artsen die hun huisartsenbul kregen. Ieder werd naar voren geroepen, en kreeg een toespraak van de huisarts die hem/haar opgeleid had in het laatste jaar. Daarna sprak er iemand van de opleiding, kreeg de student een rode roos, een cadeau en de bul. Daarna was de volgende kandidaat aan de beurt. Reinold werd toegesproken door Bram Tjaden. Bram vertelde  onder andere, dat toen bekend werd wanneer Reinold weg zou gaan,  er een stroom van reacties en cadeautjes zijn kant op kwam.

Na de plechtigheid was er een gezellig samenzijn, en konden de splinternieuwe huisartsen gefeliciteerd worden. Over een paar maanden is Reinold weer terug in de praktijk, deze keer als waarnemer. We verheugen ons er allemaal op.

Kristine, mijn stagaire, is geslaagd, ze is nu ook POH. Ik ben hartstikke trots op haar. Een zeer pittige studie, haar werk, tussentijds nog de Prismacursus en een cursus spirometrie gevolgd, een gezin met 4 jonge kinderen en een man met een drukke baan. Haar werk zag er altijd perfect uit, met minder neemt ze geen genoegen. Het was mooi om te zien dat ze zowel professioneel, als persoonlijk, ontzettend gegroeid is tijdens haar opleiding. Natuurlijk ben ik naar de diploma uitreiking geweest. Dat was op de Christelijke Hogeschool Ede, op 20 januari. Ruim 20 minuten voor de tijd, kwam ik aan. Nergens stond iets aangegeven, maar er was een van de poh-ers die ook haar diploma in ontvangst kwam nemen. Met haar, en haar familie liep ik mee. Tien minuten voor het begin waren er maar een handjevol mensen in de collegezaal. Een collega praktijkverpleegkundige uit Zeist kwam binnen. Ze vertelde me dat ik in de verkeerde zaal zat, er waren namelijk 2 groepen afgestudeerden. Zo kwam ik toch in de goede zaal terecht, en hier was het veel drukker. De   gediplomeerden moesten voor in de zaal komen zitten, op de eerste rij. Hun namen werden voorgelezen, het kwam namelijk nogal eens voor dat de mensen in de verkeerde zaal zaten, zeiden ze. En ja hoor, er vertrok iemand, en er kwam iemand binnen, een van de kandidaten. Er waren verschillende docenten die de diploma’s uitreikten. Het waren de docenten van de intervisiegroepjes. Per intervisiegroepje werden ze naar voren geroepen, dat waren 3 of 4 kandidaten per keer. Er werd eerst iets gezegd over het groepje gezamelijk, daarna over iedereen iets persoonlijks. Nadat ze het diploma ondertekend hadden, kregen ze een rode roos en een cadeautje. Er werden de nodige foto’s gemaakt, door vaders, echtgenoten en kinderen. Na ruim anderhalf uur, volgde de receptie. Die was heel gezellig. Ik zag er ook nog een oud studiegenootje. Ook zij was stagebegeleidster geweest. We hadden elkaar al een hele tijd niet meer gezien en gesproken, dus we hebben gezellig bijgepraat. Het was een feestelijk gebeuren . Toen ik naar buiten liep zag ik dat er later 2 grote borden geplaatst waren, waarop aangegeven stond waar je moest zijn. Die borden stonden er nog niet toen ik arriveerde. Maar door mijn collega uit Zeist, was het toch nog goed gekomen. Om 21.30 uur stapte ik weer in mijn auto, richting IJsselstein. Kristine is POH!!

Op het feest van onze zilveren bruiloft, kregen we van Dutch Pride een musicalbon cadeau. Vorig weekend zijn we naar  Mary Poppins geweest, in het Circustheater in Scheveningen. We hadden ook een hotel geboekt. Zaterdagmiddag vertrokken we naar Scheveningen, boekten ons in bij het hotel. Daarna gingen we alvast de gereserveerde kaarten ophalen tijdens het matinee. Het was heerlijk weer, dus we maakten een strandwandeling. Aan het einde van de middag hebben we heerlijk gegeten bij een restaurantje aan de boulevard, met uitzicht op de zee. Het was er gezellig druk. We zaten in het gedeelte dat aan het oorspronkelijke restaurant grensde. Het was een soort serre, overdekt met tentdoek. Er brandde lampen en nepvuren. Buiten ging de wind flink tekeer, het tentdoek klapperde mee met de wind. Het was er lekker warm,  met een glaasje wijn en een glas bier wachtten we ons eten. We hebben heerlijk gegeten. Daarna gingen we terug naar het hotel, even bijkomen, lekker lezen en omkleden. Het Circustheater was vlak bij, we liepen erheen.

De voorstelling was geweldig, de kostuums en de decors schitterend. Mary Poppins is een gouvernante die kan vliegen en toveren. Ze komt “aangewaaid” bij de familie Banks, die 2 kinderen hebben. Zij hebben al de nodige nanny’s versleten. Ze stellen een advertentie op voor een nieuwe nanny. Die moet lief zijn, leuke dingen doen, rode wangen hebben, enzovoort. Hun vader verscheurt de advertentie en gooit hem in de open haard. Opeens staat Mary Poppins in de huiskamer, en zegt dat ze op de advertentie komt. Ze blijft, en heeft de wind er flink onder. Samen met de kinderen beleeft ze leuke dingen. Aan het eind van de voorstelling hebben de kinderen haar niet meer nodig, en is de familie Banks een hecht gezin geworden. Petje af voor alle acteurs. Wat een ijzeren conditie hebben zij, het is gewoon topsport! De hele avond zingen en dansen, continue waren ze in beweging. De kinderen waren ook geweldig. Aan het eind kregen ze een daverende staande ovatie, dat was dik verdiend. Het is beslist een aanrader. Na de show gingen we nog wat drinken in de bar van het hotel.

De volgende ochtend hebben we  uitgeslapen, daarna volgde een lekker ontbijt. Het ontbijtbuffet was erg uitgebreid met warme en koude gerechten, het  zag er heerlijk uit. De koffie was heet en sterk, precies goed. Na het ontbijt checkten we uit en maakten we een lange strand-; duin-; boulevardwandeling. De zon scheen; er stond een flinke wind. Flink uitgewaaid dus. Na de wandeling gingen we weer naar huis. Daar hebben we de sauna aangezet. Na de sauna een vismaaltijd en ’s avonds een mooie film gekeken. Het was een topweekend, zo’n weekend dat beslist voor herhaling vatbaar is…………………….

In september was besloten dat alle agenda’s, van iedereen, op de schop zouden gaan. Er gaan dingen veranderen ( zie column Heidag). Doordat ik die longontsteking kreeg met die lange nasleep, is bovenstaande iets sneller van start gegaan. Ik heb  protocollen opgesteld, een scholingsprogramma gemaakt ,  mappen voor alle assistentes, en een middag scholing gegeven. Ik had ook patiënten uitgenodigd voor een Enkel Arm Index ( Doppler) en een 24 uurs tensiemeting. Een van de assistentes bood zich aan voor een ECG. De onderzoeken gaan alle 3 de assistentes doen en bepaalde tensiecontroles ook. Maar met het CVRM spreekuur begin ik met Hellen. In eerste instantie zou ze met me meekijken tijdens mijn spreekuren. Maar nu is Mart er, en zijn Hellen en ik begonnen met het opzetten van haar spreekuur. Op 11 januari hebben we mensen uitgenodigd voor de CVRM intake. Die mensen krijgen dat een uitnodigings-/toelichtingsbrief; een lab.formulier en een vragenlijst over risicofactoren voor hart- en vaatziekten die ik ontwikkeld heb. Als ze dan op het spreekuur komen, brengen ze op verzoek ook de medicijndoosjes mee en eventueel hun eigen tensiemeter als ze die hebben. De medicatie controleer ik altijd met de lijst die in de computer staat. Soms krijgen de mensen een jaarrecept van de specialist, of is de medicatie veranderd. Dat staat niet altijd in de computer, dus dat controleer ik dan altijd. Nu zijn we in Zeist, met de apotheken wel bezig, dat we van hen een terugkoppeling krijgen van de geleverde medicatie aan de patiënten. Als dat goed loopt, weten we dus ook automatisch wat de specialist voorschrijft. De eigen tensiemeter controleer ik altijd met die van mij, polsmeters worden ontraden, ook door de Hartstichting.

Het is de bedoeling dat Hellen de intakes gaat doen, het 2de consult doe ik. Dan krijgen  de patiënten ook een hart-en vatenpaspoort mee. Na de intake berekenen we het 10 jaarsrisico, bij primaire preventie. Is het secundaire preventie, dan blijven de mensen bij mij komen, en niet bij Hellen. De 3de controle is weer bij Hellen,  de jaarcontrole bij de huisarts. Die luistert dan naar hart en bloedvaten. Tot vorige maand kwamen de patiënten ook bij mij voor de jaarcontrole. Ik bekeek en beoordeelde de uitslagen, schreef ze in het hart-en vatenpaspoort. Ook deed ik de meetwaardes en ging na in het cardiovasculair-metabool risiciprofiel, of er afgelopen jaar nog zaken veranderd waren. Omdat mijn agenda boordevol is, en om de patiënten tijd te besparen, nemen de huisartsen bovengenoemde zaken ook voor hun rekening. De terugkoppeling van Hellen naar de artsen en/of naar mij is ook goed geregeld. Bovendien ben ik in de buurt als Hellen straks zelfstandig gaat werken, en kan ze altijd á la minute een beroep op me doen. In de toekomst komen er in mijn agenda dan meer dingen bij, maar nu eerst ruimte maken. Mijn agenda zit tot eind maart al bijna helemaal vol, op wat opengehouden plekken na…………………..